Το συγκρότημα του Γενικού Περιφερειακού Νοσοκομείου «Γεώργιος Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης κτίστηκε την χρονική περίοδο 1948-1955 και είναι ένα μεγάλων διαστάσεων πετρόκτιστο κτιριακό συγκρότημα με μορφή κτένας, το οποίο συντίθεται από τον επιμήκη συνδετικό κορμό (ράχης της κτένας) και από τέσσερις πτέρυγες. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η Πτέρυγα III, συνολικών διαστάσεων 89.22x13.17m, η οποία απαρτίζεται από τρία επιμέρους κτίρια (Α, Β και Γ), διαφορετικής χρονολογίας ανέγερσης, δομικού συστήματος και αριθμού ορόφων τα οποία διαχωρίζονται μέσω αρμών. Κατόπιν μακράς περιόδου μη χρήσης της Πτέρυγας III, η Διεύθυνση του Νοσοκομείου αποφάσισε την ανάθεση της μελέτης ενίσχυσης, βάσει των διατάξεων των ισχυόντων κανονισμών (ΕΑΚ και ΕΚΟΣ 2000).